مدرسه بُن در نقطه تلاقی روانشناسی، آموزش و فعالیتهای آگاه به ترومای جامعهمحور شکل گرفته است.
ما باور داریم تابآوری و سلامت روان تنها به آنچه در ذهن یک فرد اتفاق میافتد محدود نیست. تجربههای خانوادگی، روابط، فرهنگ، مهاجرت، تبعیض، امنیت، فرصتهای آموزشی و شرایط اجتماعی نیز بخشی از داستان هر انساناند.
به همین دلیل، مدرسهٔ بُن تلاش میکند فضایی ایجاد کند که در آن دانش علمی با تجربه واقعی زندگی انسانها پیوند بخورد.
فعالیتهای ما شامل حمایت روانشناختی، برنامههای گروهی، آموزش والدین، کارگاههای عمومی و تخصصی، تولید منابع آموزشی و همکاری با سازمانها و جوامع مختلف است.
مأموریت ما در مدرسهٔ بُن افزایش دسترسی به دانش، مهارتها و حمایتهای روانشناختی، آموزشی و آگاه به ترومای باکیفیت برای فارسیزبانان در سرتاسر جهان است. فعالیتهای ما بهویژه برای جامعه مهاجران فارسیزبان در کشورهای مختلف تهیه و تدوین شده است، چراکه زبان، مهاجرت، نابرابری یا محدودیت منابع میتواند دسترسی به خدمات مناسب تابآوری و سلامت روان را دشوار کند.
درباره بُن
مدرسهٔ بُن یک ابتکار حمایتی، آموزشی و فرهنگی آگاه به تروما برای فارسیزبانان در سرتاسر جهان است.
در مدرسهٔ بُن، سلامت روان را جدا از زندگی، روابط، فرهنگ، مهاجرت، تجربههای دشوار و شرایط اجتماعی نمیبینیم. تروما به شکل معمول درجامعه و در رابطه با دیگران رخ میدهد، و پردازش و عبور از آن نیز به روابط انسانی امن نیازمند است.
از مشاوره روانشناختی و برنامههای گروهی گرفته تا آموزش والدین، کارگاههای تخصصی، منابع آموزشی و همکاری با سازمانها و جوامع مختلف، هدف مشترک ما ایجاد فرصتهایی برای شناخت بهتر و بیشتر قابلیتهای انسانی برای رشد پس از تروما، افزایش تابآوری فردی و جمعی، یادگیری و شکلگیری ارتباطهای امن است.
سلامت روان را جدا از زندگی، روابط و فرهنگ نمیبینیم.
ما جامعهای را تصور میکنیم که دسترسی به خدمات سلامت روان به ویژه در ارتباط با تروما یک امتیاز برای گروهی محدود نباشد.
جامعهای که در آن افراد بتوانند بدون شرم در مسیر پردازش تروماها و رشد پس از تروما گام بردارند، کودکان در محیطهای امنتری رشد کنند، والدین و معلمان ابزارهای بیشتری برای حمایت از کودکان و نوجوانان داشته باشند و متخصصان بتوانند با شناخت عمیقتری از تروما، و تاثیر فرهنگ و زمینه اجتماعی در مسیر بهبودی جمعی فعالیت کنند.
هر فرد، مستقل از پیشینه، جنسیت، ملیت، موقعیت اجتماعی یا تجربههای زندگی، شایسته احترام است.
یادگیری، گفتوگو و رشد زمانی عمیقتر میشوند که فرد احساس امنیت و اختیار داشته باشد.
میان یافته علمی، تجربه حرفهای و برداشت شخصی تفاوت قائل میشویم.
تلاش میکنیم زبان، مهاجرت و شرایط اجتماعی مانع دسترسی به دانش و حمایت نباشند.
انسان را جدا از خانواده، فرهنگ، تاریخ، باورها و محیط اجتماعی او نمیبینیم.
هدف ما تصمیم گرفتن به جای افراد نیست؛ تلاش میکنیم امکان شناخت، انتخاب و عمل آگاهانهتر را تقویت کنیم.
رشد انسان در خلأ اتفاق نمیافتد. رابطه، تعلق و حمایت اجتماعی بخشی از سلامت روان هستند.
باور داریم برای رسیدن به جامعهای تابآور تر و آگاهتر از تروما نمیتوان به تنهایی عمل کرد و نیاز به همکاری و مشارکت است.
یادگیری را مسیری بیانتها میدانیم. در این مسیر باور داریم باید همواره دانش، مهارت و آگاهی خود را به روز کنیم.
مدرسهٔ بُن از تجربه مشترک سالها فعالیت در حوزهٔ تروما، روانشناسی، آموزش، فرهنگ، مهاجرت و فعالیتهای اجتماعی و انسانی شکل گرفته است.
معرفی همبنیانگذار
من آنیتا صدیقی، روانشناس بالینی کودک و نوجوان و متخصص حوزه تروما، دارای مدرک کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان از دانشگاه شهید بهشتی و کارشناسی روانشناسی بالینی هستم.
بیش از ده سال است که در حوزه سلامت روان فعالیت میکنم و در این سالها با کودکان، نوجوانان، بزرگسالان و خانوادهها در محیطهای بالینی، مراکز مشاوره، سازمانهای اجتماعی و آکادمیک همکاری داشتهام. در حال حاضر به عنوان روانشناس، تسهیلگر و سوپروایزر رسمی مرکز پرشکی ذهن و بدن آمریکا مشغول به فعالیت هستم.
بخش مهمی از تجربه بالینی من به کار با کودکان، نوجوانان و افرادی اختصاص داشته است که با تجربیات تروماتیک مختلف مواجه بودهاند. در کنار جلسات فردی، با والدین و خانوادهها نیز در زمینه فرزندپروری، روابط خانوادگی، تنظیم هیجان و شناخت بهتر نیازهای روانشناختی کودکان و نوجوانان فعالیت دارم. همچنین بخشی از فعالیت حرفهای من بر حمایت روانشناختی از بزرگسالان و خانوادههایی معطوف بوده است که با پیامدهای تروما، مهاجرت، خشونت، فقدان، تغییرات مهم زندگی و فشارهای طولانیمدت روبهرو بودهاند.
بخش دیگری از مسیر حرفهای من در کار با مهاجران فارسیزبان، زنان و دختران در معرض آسیب و خانوادههای متأثر از خشونت و شرایط دشوار اجتماعی شکل گرفته است. این تجربهها به من آموختهاند که سلامت روان را نمیتوان جدا از روابط، خانواده، فرهنگ، تجربه مهاجرت و شرایط اجتماعی افراد در نظر گرفت. به همین دلیل، در کار بالینی تلاش میکنم علاوه بر مسائل و نیازهای فردی هر مراجع، زمینه زندگی و تجربههای او را نیز در نظر داشته باشم.
رویکرد من آگاه از تروما، حساس به زمینه فرهنگی و متناسب با نیازها و شرایط هر فرد است. در طول مسیر حرفهای خود، آموزشهای تخصصی متعددی در حوزه سلامت روان و تروما گذراندهام؛ از جمله: درمان شناختیرفتاری (CBT) برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان، EMDR، مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)، تابآوری تروما (TRM)، دوره پیشرفتهٔ درمان تروما، مشاورهٔ رواندرمانی مثبت فرافرهنگی و پزشکی ذهن و بدن (MBM).
در کار با مراجعان تلاش میکنم فضایی امن، محترمانه و بدون قضاوت فراهم کنم؛ فضایی که در آن بتوانیم تجربهها و دشواریها را با توجه به شرایط زندگی هر فرد بهتر شناخته و بر تنظیم هیجانها، مواجهه با تجربههای دشوار، بهبود روابط و تقویت منابع و توانمندیهای فردی تمرکز کنیم.
معرفی همبنیانگذار
من کوشا جعفری، تسهیلگر و سوپروایزر رسمی رویکرد پزشکی ذهن و بدن در The Center For Mind-Body Medicine و مدرس دورههای تابآوری از جمله تابآوری جامعه محور (Community Resiliency Model) و رویکردهای دیگر آگاه به تروما هستم.
بیش از یک دهه است که در حوزه آموزش، تروما و تابآوری فعالیت میکنم و تجربهام شامل طراحی و برگزاری کارگاهها و برنامههای گروهی آگاه به تروما برای طیف وسیعی از گروهها از جمله نوجوانان، جوانان، زنان، مهاجران، دانشجویان و فعالین اجتماعی بوده است.
بخش مهمی از این مسیر در همراهی با افرادی شکل گرفته که با مهاجرت، خشونت، محرومیت اجتماعی و تجربههای دشوار و تروماتیک پیچیده در زندگی خود مواجه بودهاند.
پیشینه من در حوزه آموزش از جمله فعالیت به عنوان مشاور آموزشی آگاه به تروما و طراح و مدرس دورههای نویسندگی خلاق نیز بخش مهمی از تجارب حرفهایام را شکل داده است.
طی سالها تجربهٔ تدریس و طراحی دورههای نویسندگی خلاق، به ظرفیت نوشتن برای کاوش درون، خودبیانگری، معناسازی و شناخت تجربههای فردی در چارچوب برنامههای آگاه از تروما توجه ویژهای داشتهام.
در حال حاضر، در کنار فعالیت حرفهای، در دانشگاه گوتینگن آلمان در حوزه مهاجرت، تروما و تجربه زیسته مهاجران مشغول به پژوهش هستم.
